JayaPrakash Telangana

And one morning all that was burning,
one morning the bonfires
leapt out of the earth
devouring human beings
and from then on fire,
Read the rest of this entry »

ఏందిర పేరేందిర వాంది ?
ఆ… లగడపాటంట ?
ఏదిర జాడేదిర వాంది ?
జండ కప్పుకొని పన్నడంట !

ఓరి లగడపాటి, నీ తోక కత్తిరిచ్చె యాల్లొచ్చేర వారీ ||
ఓరోరి జగడపాటి నిన్ను ఉరికిచ్చే యాల్లొచ్చేర వారీ ||

Read the rest of this entry »

బండెనుక బండి గట్టీ
పదహారు బండ్లు గట్టి
ఏ బండ్లె వస్తవు కొడుకో
ఓ ఆంద్ర సర్కరోడా !
అంగ్రేజుల మించినవురో, ఓ వలుస సరుకరోడా !

||బండెనుక … ||

610 జీ.వో అంటే
నియామకాలు అంటే,
మా నడుమ పుల్లలుబెట్టీ
నువు సంకలు గుద్దినవురో
ఓ ఆంద్ర సర్కరోడా !

||బండెనుక … ||

Read the rest of this entry »

• My first short film & an official entry for the contest organized by LinkTV.org in 2008 “One Nation Many Voices : Muslims in America, Stories not Stereotypes“
• More info: Shadows : Vote for my first film 

Satyame Maytas poster

Read the rest of this entry »

- Gnani Sankaran; Tamil writer, Chennai.

Watching at least four English news channels surfing from one another during the last 60 hours of terror strike made me feel a terror of another kind. The terror of assaulting one’s mind and sensitivity with cameras, sound bites and non-stop blabbers. All these channels have been trying to manufacture my consent for a big lie called – Hotel Taj the icon of India.

Whose India, Whose Icon ?

It is a matter of great shame that these channels simply did not bother about the other icon that faced the first attack from terrorists – the Chatrapathi Shivaji Terminus (CST) railway station. CST is the true icon of Mumbai. It is through this railway station hundreds of Indians from Uttar Pradesh, Bihar, Rajasthan, West Bengal and Tamilnadu have poured into Mumbai over the years, transforming themselves into Mumbaikars and built the Mumbai of today along with the Marathis and Kolis
Read the rest of this entry »

‘Can we look beyond the FREEDOM that is being marketed to us?’ is the million Dollar question? Painting by Japes

‘Can we look beyond the FREEDOM that is being marketed to us?’ is the million Dollar question? (ఎందుకంటె రూపాయిల భాష ఎవరు మాట్లాడుతలేరు కాబట్టి). ఇప్పుడు ఉన్న తరం మార్కెట్ శక్తులకు ఎంత ప్రభావితం అయితుందో వేరేగ చెప్పనవసరం లేదు. ఎనభైలు, తొంభైల తరాలకన్న ఇప్పటి (ఇంటర్నెట్) తరం ఆశలు ఆశయాలల్ల చాల మార్పులొచ్చినయి. నేనుగూడ ఈ తరమోన్నే కాబట్టి వ్యాసాన్ని ఉపన్యాసం కన్న ఒక ఆత్మ విమర్శ లాగ రాయదలచుకున్న. ఈ వ్యాసం తోటి ఒక ఆరోగ్యకరమైన చర్చ పుట్టియ్యాలన్నది నా అసలు ఉద్దేశం. ఈ క్రమంల అన్ని విషయాలు ప్రస్తావించలేక పోవొచ్చు, వదిలేసిన విషయాలను చర్చల భాగం చేసుకుందాం.

ఇప్పటి ‘అరవై సంవత్సరాల స్వాతంత్ర సంబరాల’య్యే సందర్భంల, ఈ హైటెక్ తరం ‘స్వాతంత్రాన్ని’ ఎట్ల అర్థం చేసుకుంటుంది? కనుచూపుమేర దాటి, కనిపియ్యని, ఎవరు గీసిన్రో గూడ తెలవని హద్దుల అవతల జీవులు అనుభవించే స్వతంత్రాన్ని పట్టిచ్చుకునే స్థితిల ఉన్నడా?

Click here to Read the article completely and Discuss

“ఒక కవిత సదివితె ఉల్లిగడ్డ పొరల లెక్క, సదివిన ప్రతిసారి ఒక కొత్త భావం వస్తె అది మంచి కవిత్వానికి ఒక చిహ్నం” చాన రోజుల కింద ఒక సోదరుడు అన్న ఈ మాటలు యాదికొస్తున్నయి… ఇది సినిమాలకు కూడ వర్తిస్తదని నేను అనుకుంటున్న, ఎందుకంటె సినిమా కూడ ఒక కళారూపమే గనుక.
Read the rest of this entry »

బోరుకు వచ్చింది బండి. ఇంకో ఎత్తుగడ్డ ఎక్కితె అడ్డం బడుతది అన్నట్టు ఉన్న బండిని ఏసుకొని బయల్దేరిండు శీను. ఇయ్యాల పని ఎగ్గొట్టి ఎక్కడికి పోవాలని పరధ్యానంల బండి తోలుతుంటె కండ్ల ముందటి నుంచి ఒక కాయితం ముక్కసొంటిదేదో తేలుకుంట పొయ్యింది., దాని తోటి ఇదివరకే పరిచయం ఉన్నట్టే రెప్పపాటులనే గుర్తు పట్టినట్టు దబ్బున బ్రేకు మీద కాలేసిండు.

ఓవర్ బ్రిడ్జికి ఓ పది అడుగుల దూరంల పొయ్యి బండి ఆపి స్టాండు ఏసి, ట్రాఫిక్‌ని ఎదురీదుకుంట “చిన్నప్పుడు విడిపోయిన దోస్తు, ఇరవై ఏల్లకు ఎదురైండు” అన్నట్టు పలకరించబోయిండు. రోడ్డు పక్కన ఫెన్సింగ్‌ల ఇరుక్కున్న కాయితం ముక్క మీద గాంధీ తాత ముత్యాలు రాల్సుకుంట “హలో!” అన్నడు. “హలో! హల్లో! తాత అనుకున్నదాని కంటే ఐదు రెట్లు ఎక్కువ ఉత్సాహంతోటి ఎదురైనవు గద!” అని ‘500’ల అంకెను సుతారంగ నిమిరి, మడిచి సీక్రెట్ పాకెట్‌ల పెట్టబోయి తీసి ఎనుక జేబుల బెట్టిండు.

“చలో తాత! సైర్ కరాతా హూ తుమే” అనుకుంట బండి కాడికి పోయి, ఒక సారి ముందుకు ఎనుకను సూశి వంచి, ఒక్క కిక్కుల బండి స్టార్ట్ జేసి, గాలికి ముచ్చట్లు జెప్పవట్టిండు. Read the rest of this entry »

గాలికి కిటికీలు టపటప కొట్టుకుంటాంటె దెబ్బకు తెలివికొచ్చింది. టైం ఎంతైందో అనుకుంటనే ఉన్న దూరంగ పదకొండు గంట్ల సీటీ ఇనొచ్చింది. వానకు ట్రాన్స్‌ఫార్మర్ పేలి కరంట్ పోయింది, దీపం పెట్టుకొని సంటోన్ని కాల్లమీద ఏసుకొని ఊపుతుంటె ఎప్పుడు కన్నంటుకున్నదో తెలువలే.

రేకుల మీద రాల్లు పడ్డట్టు పడ్తాంది వాన, జర గట్టిగ ఇంకో గాలొస్తె ఎగిరిపోతయా అన్నట్టు ఉన్నయా రేకులు. “ఇయ్యాలేందో జోరుగ పడ్తాంది వాన!” అన్నది పక్క అర్రల నుంచి మా అత్త, గిప్పుడామె తోటి మాట్లాడుడు నా తోటి కాదని ఏం సప్పుడు జెయ్యలే. “ఏం శంద్రవ్వ! పండుకున్నవా? అయ్యో మాట్లాడరేందుల్ల …!” అని ఏదో గొనుక్కుంట మల్ల పన్నది.

Read Completely